คำเตือน : เพ้อ พล่าม ระบาย และไม่เข้าใจตัวเอง
 
 
 วันนี้ขอมาอัพแนวพร่ำเพ้อล้วนๆ
 
คิดว่าคงมีคนไม่มากก็น้อยฝัน หรือไม่ก็เคยฝันอยากจะเป็น "นักเขียน"
ตอนแรกก็เขียนมันๆ เขียนฮาๆ เขียนสนุกๆ ไม่คิดอะไรมากหรอก
กระทั่งความฝันที่ว่านั้นได้ผสมผสานกับความพยายาม
กลั่นออกมาเป็น...
 
"ความฝันที่ได้เผยแพร่"
 
อา...บอกตัวเองอยู่นั่นว่า แค่ได้เขียนก็พอใจแล้ว
แต่ถ้าได้เอาไปแบ่งปันลงในเน็ตล่ะ พอมีคนเข้ามาชื่นชมนี่มันรู้สึกดีจริงๆ
ถึงไม่มีก็ไปเป็นไร...บอกแล้วไงล่ะ ว่าแค่ได้เขียนก็มีความสุขแล้ว
 
แต่พอเอาเข้าจริงๆ...นะ
มันยากล่ะ
ไอ้ความฝันที่ต้องสร้างขึ้นด้วยตัวคนเดียวแล้วก็ขับเคลื่อนด้วยตัวคนเดียวนี่น่ะ
ต่อให้มีคนคอยให้การสนับสนุน แต่ก็เป็นความฝันที่ต้องกำหนดทิศทางอยู่คนเดียว
บางครั้งไม่มีใครให้การสนับสนุนด้วยซ้ำ...
บางครั้งไม่กล้าแม้แต่จะเล่าความฝันให้ใครฟัง...
จนรู้สึกว่าเรื่องนี้คงจริงจังกับมันไม่ได้ล่ะมั้ง
 
ไม่เคยมีใครพูดคำว่า "อดตาย" ใส่หน้า แต่เหมือนได้ยินอยู่ตลอด
จนเริ่มจะเขียนนิยาย...เพื่อส่งสำนักพิมพ์ มีช่วงหนึ่งจริงๆที่เป็นอย่างนั้น
อยากจะพิสูจน์ว่า เป็นนักเขียนทำไมจะไม่รอดล่ะ เดี๋ยวจะเรียนไปหาเงินไปให้ดู
 
เอาเข้าจริงๆไม่มีนิยายเรื่องไหนจบสักเรื่องนับตั้งแต่คิดแบบนั้น
เพราะเราเอาความฝันที่เคยบริสุทธิ์มากอบโกยผลประโยชน์หรือไงกันนะ...
 
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
.
 
 
เขียนนิยายมาได้เกือบสิบปีแล้ว...เริ่มเป็นชิ้นเป็นอันก็ตอนหกปีหลัง
ที่น่าตกใจก็คือหนึ่งปีที่ผ่านมา ไม่สามารถเขียนนิยายเรื่องใดให้จบได้เลย
 
การได้ตีพิมพ์...เอาจริงๆก็เหมือนกับเป็นเครื่องยืนยันให้เห็นว่า
ความฝันของเราน่ะ ทำอย่างอื่นได้นะ นอกจากมานั่งชื่นชมอยู่คนเดียว
หาเงินได้ด้วยล่ะ!
แต่ไม่รู้ทำไม...
มันทำให้ความรู้สึกที่เคยคิดว่า "เเค่เขียนก็มีความสุขแล้ว" หายไป
 
ไม่ได้ติสท์นะ...แม่ชอบพูดจัง
ไม่ได้เก่งด้วย...ถ้าเก่งก็ถอยมาเดือนละเล่มแล้วล่ะ
ไม่ได้ชำนาญสักหน่อย...นั่นล่ะเหตุผลที่ทำให้เหนื่อย
 
รักต่างหากล่ะ...

แต่รักน้อยลงงั้นเหรอ ทำไมเขียนอะไรไม่ได้ดั่งใจเลย
หรือว่าหมกมุ่นเกินไปก็ไม่รู้...
นี่มันไม่เหมือนความฝันที่เราเคยรู้จักเลย
แต่ก็หยุดที่จะเปิดสมุดเก่าๆที่เคยจดพล็อตไว้ไม่ได้
หยุดที่จะเปิดคอมฯและเปิดงานเขียนที่ไม่เคยเขียนเพิ่มมาเป็นปีดูไม่ได้
หยุดที่จะคิดเรื่องใหม่ๆไม่ได้
 
 
 
มันน่าเจ็บใจตรงที่คิดได้แต่เขียนไม่ได้นี่ล่ะ
 
 
 
 
 
 
เมื่อก่อนนั้น...เราเริ่มเขียนนิยายเพราะอะไรกันนะ
นึกไม่ออกแล้วล่ะ...
 
 
 
 
 
.
 
 
 
ปล. จิตตกเล็กน้อยเพราะหนึ่งปีมานี้เขียนอะไรไม่ได้เลย ทั้งที่ตั้งใจมาก...เครียดนิดๆจ้ะ
 

 

 

 

 

                                        "...เมื่อไรที่พบว่าหัวใจเต้นเพื่อคนอื่นนอกจากตนเอง

      เมื่อนั้นจงรู้ไว้ว่านี่คือ...ความรัก..."

 

10 : นิยายเข้ารอบสุดท้าย...ฝากไว้ด้วยค่ะ

 

        อันเนื่องมาจากบล็อกที่แล้ว...นิยายของเราได้เข้ารอบในโครงการค้นหานักเขียนน่ารักของสำนักพิมพ์แนตตี้ ทำให้ได้ไปเข้าร่วมกิจกรรม Workshop ที่ตึกบรรลือสาสน์ ได้รับความรู้กลับมากมาย

 

         สำหรับวันนี้...เปิดให้โหวตแล้วค่ะ

 

         นิยายของเรานั้นเน้นไปทางด้านความรัก แต่ถูกจัดให้อยู่ในหมวดแฟนตาซีเพราะมีความเหนือจินตนาการปนอยู่บ้าง เป็นความรักของมนุษย์ ปีศาจ และภูติ ตอนแรกคิดว่าให้อยู่ในหน้าเวบเด็กดี แต่คิดไปคิดมา...ถึงเราจะบอกว่าไม่ต้องการชนะหรอก มาส่งนิยายเข้าประกวดก็เพื่อหาประสบการณ์

 

          แต่ลึกๆแล้ว...ก็อยากให้คนได้รับรู้เหมือนกัน มีเหตุผลอีกประการหนึ่ง

 

          เราอยากให้หลายคนรู้ว่าเราเขียนนิยาย แล้วเราค่อนข้างตั้งใจ แม้ความตั้งใจนั้นจะไม่นำมาซึ่งความชนะ แต่ไม่ได้ความว่าเราตั้งใจน้อยกว่าคนอื่น จริงอยู่ที่แต่ละคนมีความตั้งใจในการกระทำเรื่องนั้นๆไม่เท่ากัน แต่เชื่อว่าผลที่ตามมาก็ตอบทุกคำถามที่คาใจ

 

          และเมื่อนั้นเราก็จะรู้ว่าเราตั้งใจมากน้อยแค่ไหน

 

           สำหรับเราตอนนี้...เราตั้งใจมาก แต่ไ่ม่แน่หรอก...อาจมีใครที่ทุ่มเทมากกว่า รักที่จะทำมากกว่า มีฝีมือมากกว่า มีประสบการณ์มากกว่า

 

            แต่อยากจะให้เพื่อนๆที่ผ่านเข้ามาในบล็อกนี้แวะไปให้กำลังกันบ้างตามแต่ศรัีทธาได้ไหมคะ

            เม้นทิ้งไว้ให้กำลังที่นี่ก็ได้...

 

            และนี่ก็คือลิ้งค์ค่ะ http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=520115

            ขอบคุณนะคะที่สละเวลาอ่านมาถึงตอนนี้

 

ปล. เครียดค่ะ เศร้าค่ะ แต่งต่อไม่ได้ค่ะ...กดดัน...

ปลล. อัพสั้นจัง...มาแนวพร่ำเพ้ออีกแ้ล้ว

edit @ 18 May 2009 18:52:06 by poogan_zaadd

edit @ 18 May 2009 18:54:45 by poogan_zaadd

edit @ 18 May 2009 19:15:06 by poogan_zaadd

edit @ 29 May 2009 18:09:42 by poogan_zaadd

 

 

             

                   "...แหะๆๆ อยากจะบอกว่า ... หน้าบล็อกนี้เป็นบล็อกที่จะระบายล้วนๆเลยค่ะ "

 

09 : รอบแรก...ค้นหานักเขียนน่ารัก

 

         ก่อนที่จะรู้ว่าทางสำนัำกพิมพ์แนตตี้เปิดรับผลงานโดยร่วมกับเวบไซต์เด็กดี เขาก็เปิดรับสมัครกันนานนนน มากแล้วล่ะค่ะ เป็นอาทิตย์ เพ่ิงจะรู้ข่าวไม่ทันโลกทันเหตุการณ์เลยเว้ยเฮ้ยทั้งที่สถิตย์อยู่เวบเขาแท้ๆ ทีนี้...ไอ้ก่อนจะรู้อีกนั่นแหละ ระหว่างกำลังนั่งเล่นในห้องน้ำ ก็คิดถึงคำพูดแปลกๆ

 

        'แฟนผมเป็นผี'

        (โดยส่วนตัวเราเป็นคนชอบคนพูดว่า 'ผม' น่ะ อยากจะพูดเองด้วยซ้ำรู้สึกว่ามันแสดงออกถึงความสุภาพดี บางทีแทนตัวว่า 'หนู' เหมือนอีหนูกะป๋าอะไรแบบนี้...แต่ก็ไม่ใ่ช่ทอมนะ !)

 

       อืม...เกือบใกล้เคียงกับชื่อนิยายแล้ว

 

       ก็เลยต่อด้วยคำว่า 'แฟนพี่เป็นปีศาจ'

 

       แจ่มมาก..(ในความคิด) ก็เลยใช้ชื่อมันแบบนั้นแล้วก็เริ่มตั้งชื่อพระเอก (ชื่อของพระเอกได้รับแรงบันดาลใจมากจากชื่อนิยายวายเรื่องหนึ่งในบอร์ดเซ็งเป็ดค่ะ ชอบมากกก แต่นิยายเรื่องนี้ไม่วายนะคะ)ก่อนตามด้วยชื่อพี่สาว ของพระเอก แล้วก็วางโครงเรื่องให้มีคู่หมั้นอยู่อีกโลกตามมาทวงสัญญา เป็นรักๆแนวโรแมนติกผสมคอมเมดี้

 

       ดูแจ่มมาก แต่กะว่าคิดไว้อย่างนั้น เพราะเรื่องเก่ายังแต่งไม่จบตั้ง 2 เรื่อง

 

       แต่ทว่า...เรามาเจอโครงการนี้เสียก่อน ก็เลยตัดสินใจเขียนเรื่องย่อส่งมันเข้าประกวดเลย!

 

       ถึงจะทำทั้งหมดในวันเดียวแต่เหนื่อยนะเจ้าคะ...แบบว่าเป็นอะไรที่สุดๆมากเข้าห้องน้ำก็คิด อ่านฟิสิกส์ก็คิดขนาดกินข้าวยังคิด อยากได้แก๊กเด็ด ดักทางเอาไว้ก่อน ถ้าหากเราเขียนเรื่องย่อจบถึงไม่ผ่านเข้ารอบเราก็จะได้เอามาเขียนต่อเองอยากมีไฟ! กลิ้งไปกลิ้งมาอยู่หน้าคอมฯ จนกระทั่งเสร็จจนได้

 

       (คิดบุคลิกของตัวละครก่อนค่ะ แล้วเเก๊กอื่นๆจะตามมา เหอๆๆ)

 

       แล้วเราก็ทำการกดส่ง...ตอนแรกยอมรับว่ากระวนกระวายมากกลัวไม่ถึงเจ้าค่ะ แบบว่าส่งไปวันสุดท้าย(ก็รู้ตัวช้านี่นา) ทีนี้พอตอนดึกๆมาเห็นตอบรับก็โล่งใจ เพราะเราเขียนไปในประวัติของตัวเองว่า ถึงไม่ผ่านการ-พิจารณาก็อยากได้คำติ-ชม ขอแรงๆด้วย (เอิ๊กๆๆ) จะเอามาปรับปรุงผลงาน เพราะว่าพักนี้ส่งงานเขียนไป 3 ครั้งแก้เสียหนึ่งครั้ง ยังไม่เคยผ่านเลย ให้พี่ๆช่วยดูหน่อยน่าจะพอไหว

      

       และแล้ววันประกาศผลก็มาถึง เป็นวันที่ 11 พ.ค.

 

       เราลืม...แบบว่าำทำใจให้ลืมไปเลย จะได้ไม่ต้องกดดันตัวเองไม่คิดกระวนกระวาย ไม่พูดนะคะว่าไม่หวังยังไงส่งไปก็ต้องหวังให้ติดเข้ารอบอยู่แล้ว แต่เหตุผลหลักๆก็คืออยากไป Workshop มากกก อยา่กไปเก็บเกี่ยวความรู้ เพราะ่ว่าพอมีงานเกี่ยวกับนักเขียนทีไรไม่ค่อยจะได้ไปทุกที ก็เลยทำเป็นลืมๆซะ นั่งกินข้าวเล่นคอมตามปกติ...จนถึงเวลาประมาณบ่ายๆ ฝนเทกระหน่ำซัมเมอร์เซลล์...โอ้แม่เจ้า ต้องปิดเครื่องเซ็งเซ้งเซ็ง

 

        แล้วโทรศัพท์บ้านก็ดัง

 

        พี่บก.อิงของสนพ.แนตตี้ติดต่อกลับมา ตอนแรกพี่ท่านพูดว่า 'น้องธัญญารัตน์รึเปล่าคะ' ใจเต้นดังตุ้บ...แล้วก็ดับ...เจ้าหนี้หรือไม่...บ้าไปแล้ว! เราก็ตอบว่า 'ค่ะๆ' พี่เขาเลยบอกว่าตัวเองเป็นบก.ของสำนักพิมพ์โทรมาเพื่อแจ้งว่า...

 

         นิยายของน้องธัญญารัตน์ ผ่านการพิจารณาแล้วนะคะ

         ตึก..ตัก..ตึก..ตัก

 

         หันไปมองหน้าแม่แล้วอ้าปากค้าง (มันจะตื่นเต้นไปไหน) แต่แบบว่า...ต้องเข้าใจทั้งชีวิตไม่ใคร่จะประสบความสำเร็จ ติดทั้งทีต้องเวอร์นิดหนึ่งพอกระชุ่มกระชวย กระนั้นก็เป็นความดีใจที่ออกมาจากก้นบึ้งของจิตใต้สำนึก (บล็อกนี้เวอร์ได้อีกเถิด...) เราก็เลยเสียงสั่นมากๆ พูดไปเลยว่า

 

        "พะ พี่คะ หนูตื่นเ้ต้น"

 

        "(หัวเราะ) ใจเย็นค่ะน้อง รายละเอียดของงานไว้พี่จะส่งไปทางอีเมลล์นะคะ"

 

        ฮ่าๆๆๆ...

        หัวเราะแก้เก้อ

 

 

       และหลังจากวางโทรศัพท์ไปเราก็ต้องควักสมุดจดพล็อตขึ้นมาแล้วนั่งขีดๆเขียนๆ (ไม่ใช่ว่าจะจู่ๆก็นึกได้อีกนั่นแหละค่ะ บางทีก็วางทิ้งไว้ไปนั่งฟังเพลง คิดได้มาเขียน เข้าห้องน้ำ คิดได้มาเขียน (รู้สึกจขบ.จะเข้าห้องน้ำบ๊อยบ่อย) นั่นคือช่วงชีวิต ของข้าน้อยในช่วงนี้)

     

        แปลกใจอยู่นิดหนึ่งที่ตนถูกจัดให้อยู่ในหมวดแฟนตาซี เหนือความคาดหมายมากกก แต่ไม่ติดใจอะไรเขาให้โอกาสก็ควรรับไว้ แม้จะมีคนออกมาถกเถียงเรื่องประเภทนิยายกันมากพอดู แต่พี่บก.ก็ออกมาชี้แจงแล้ว คาดว่าคงคลี่คลายเป็นที่เรียบร้อย ประเด็นสำคัญคือเราไม่เคยเขียนแฟนตาซี! ไม่เคยเขียนบุคคลที่สาม! ที่ส่งไปนี่คืออะไรๆที่แรกๆล้วนๆ ประมาณว่า...ใช้ความรู้สึก 'ชอบ' เขียนออกมา เราชอบแบบนี้ก็เขียนแบบนี้

 

       ถ้าถามว่าเข้ารอบเพราะอะไร นิยายแปลกใหม่ หรือ ภาษาขั้นเทพ ?

 

       ไ่ม่เอา...คำตอบอะไรฟะนั่น ไม่เคยคิด ฝีมืออย่างเรานี่เรียกว่าหลังเขา

 

       เราขอตอบว่า...เรามีความพยายาม

 

 

 

 

       อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก  ขอไป Workshop ก็พอและเนี่ยยย กรี๊ดๆๆๆๆๆ

 

 

       จากนี้ต้องลงเรื่องไปจนถึงเดือนมิถุนา...ขอให้ผู้ที่สัญจรผ่านไปมาในบล็อกของข้าน้อย (ตัวดำๆตาดำๆ) ช่วยแวะเวียนเข้าไปเยี่ยมชม ผลัดกันติ ผลัดกันให้กำลังใจ เอ่อ...ถ้าชอบโหวตได้! ไม่ชอบโปรดปิดทิ้ง (ฮือๆๆ)

 

 

        บอกแล้วว่าบล็อกนี้มีเพื่อบ่น

 

 

        สำหรับรายละเอียดต่างๆของงานมีอยู่ใน www.dek-d.com/natty

 

        สารภาพตามตรงว่าที่จริงจะเอากิจกรรมนี้มาประกาศในบล็อกนานแล้วล่ะค่ะ แต่ว่าเน็ตซังกะบ๊วยมาก ก็เลยปล่อยๆไป จนเลยมาถึงวันที่ 8 เอ่อ...จะหมดเขตแล้ว ก็เลยต้องเอาแต่ปั่นๆ 

 

 

        ขอให้ทุกอย่างจงผ่านไปด้วยดี

 

 

 

ล. แอบอยากไปขอลายเซนต์พีี่ต่ายผู้วาด 'ปังปอนด์'

ปลล. กรี๊ดดดดดด กร๊าดดดดดด กรี๊ดดดดดดดๆๆ กร๊าดดดดด

ปลลล. รู้สึกว่า ท่านข้าเจ้าผู้เขียน 'เกมร้อยวิญญาณ' เข้ารอบด้วยเจ้าค่ะ เราจะหอบหนังสือไปให้เซนต์

ปลลลล. หน้าฝน ดูแลตัวเอง และ ดูแลคนที่คุณรักด้วยนะคะ

 

edit @ 12 May 2009 22:19:19 by poogan_zaadd